Van bruto naar netto in Italië: wat uw werknemer overhoudt

Een Italiaanse kandidaat praat in bruto jaarsalaris. Toch wil hij uiteindelijk weten wat er elke maand op zijn rekening staat. En u wilt weten of uw aanbod aantrekkelijk is in vergelijking met wat hij nu heeft. Daarom loont het om te begrijpen hoe bruto in Italië netto wordt. De logica lijkt op de Nederlandse, maar de volgorde is anders.

Stap 1: de werknemerspremies  

Eerst gaan de sociale premies van de werknemer eraf. Het werknemersdeel van de pensioenpremie bedraagt 9,19% van het premieloon. Op het deel van het loon boven €56.224 per jaar komt daar 1 procentpunt bij.

Hier zit het eerste verschil met Nederland. In Nederland zitten de volksverzekeringspremies verwerkt in de tarieven van de eerste schijven van de loonheffing. In Italië worden de premies apart ingehouden, vóór de belasting.

Voor werknemers die vanaf 1996 voor het eerst verzekerd zijn, geldt bovendien een plafond. Boven €122.295 per jaar in 2026 worden geen pensioenpremies meer berekend. Voor de meeste functies speelt dat niet, voor senior managers wel.

Stap 2: inkomstenbelasting (IRPEF)  

Wat overblijft, is het belastbaar inkomen. Daarover betaalt de werknemer IRPEF, de landelijke inkomstenbelasting, in drie schijven:

Het tarief van de tweede schijf is voor 2026 verlaagd van 35% naar 33%. Die cijfers komen uit een vakbron; laat ze bevestigen voordat u er een aanbod op baseert.

Stap 3: kortingen  

Net als de Nederlandse arbeidskorting en algemene heffingskorting verlagen Italiaanse kortingen de te betalen belasting. De arbeidskorting voor werknemers is het hoogst bij lage salarissen en wordt nul bij €50.000. Tussen €20.000 en €40.000 geldt daarnaast een extra korting van maximaal €1.000, aflopend boven €32.000.

Voor lage inkomens zijn er nog meer regelingen, zoals een vrijgesteld bedrag en de trattamento integrativo, een aanvulling tot €1.200 per jaar onder voorwaarden. Voor de meeste professionals waar u naar zoekt, spelen die niet.

Een praktisch verschil: in Nederland kiest de werknemer bij welke werkgever hij loonheffingskorting toepast. In Italië past de werkgever de kortingen automatisch toe in de verloning, op basis van het verwachte jaarinkomen.

Stap 4: regionale en gemeentelijke opslagen  

Bovenop IRPEF betaalt elke werknemer een regionale en een gemeentelijke opslag. Die hangen af van waar de werknemer woont, niet van waar uw bedrijf zit. De regionale opslag loopt van ongeveer 1,23% tot 3,33%, afhankelijk van regio en schijf. De gemeentelijke opslag is meestal tot 0,8%, met uitschieters zoals 0,9% in Rome, 1% in Napels en tot 1,2% in de hoogste schijf in Turijn. Veel steden stellen lage inkomens vrij.

Dat kent Nederland niet. Het betekent dat twee werknemers met hetzelfde bruto in verschillende steden een ander netto hebben. Bij een RAL van €50.000 kan het verschil tussen de goedkoopste en duurste combinatie van regio en stad in de orde van €1.000 tot €1.500 netto per jaar liggen.

Stap 5: verdeeld over 13 of 14 strookjes  

Het jaarlijkse nettoloon wordt verdeeld over het aantal termijnen dat de cao voorschrijft. Bij 14 termijnen is elke gewone maandstrook kleiner dan bij 13. Dat maakt Italiaanse kandidaten gevoelig voor de vraag hoeveel termijnen u betaalt, ook al verandert het jaartotaal niet.

Wat dit níet verandert  

Al deze inhoudingen veranderen niets aan uw kosten als werkgever. U betaalt het bruto plus de werkgeverslasten. Het nettoloon is een gevolg, geen kostenpost. Maar het bepaalt wel of uw aanbod overtuigt.

Netto verhogen zonder bruto te verhogen  

Er zijn manieren om de werknemer netto meer te geven zonder dat de kosten evenredig stijgen:

• Maaltijdcheques. Elektronische cheques zijn vrij van belasting en premies tot €10 per gewerkte dag.
• Fringe benefits. Belastingvrij tot €1.000 per jaar, €2.000 voor werknemers met kinderen ten laste.
• Productiviteitspremie. Onder een kwalificerende regeling tot €5.000 per jaar tegen 1%.
• Aanvullend zorgfonds. Bijdragen zijn vrijgesteld tot €3.615,20 per jaar.

Waarom kandidaten in netto denken, maar in bruto onderhandelen  

Italiaanse kandidaten vergelijken hun huidige nettostrook met wat uw aanbod zou opleveren. Dat is begrijpelijk: daar betalen ze hun huur van. Toch onderhandelen ze in bruto, omdat het netto afhangt van factoren die per persoon verschillen. Help de kandidaat door bij het aanbod een indicatie van het netto per maand te geven, met de aannames erbij: stad, aantal termijnen, geen personen ten laste. Dat voorkomt teleurstelling bij de eerste loonstrook.

Een veelvoorkomende verrassing voor Nederlandse managers: een kandidaat die overstapt van een cao met 14 termijnen naar een met 13 ziet zijn gewone maandstrook stijgen, ook al blijft de RAL gelijk. Omgekeerd voelt een overstap naar 14 termijnen als een daling. Leg uit dat het jaartotaal telt.

Rekenen  

Met onze nettoloon-calculator ziet u wat een bepaald bruto netto oplevert in Milaan, Rome, Turijn, Bologna en Napels. Voor de kant van de werkgever gebruikt u de kostencalculator . Een overzicht van alle looncomponenten staat in looncomponenten in Italië .